Wij hebben gisteren onze bijna traditionele klootschietmiddag gehouden op de banen van KSV Oud Ootmarsum.  De organisatie lag zoals altijd in handen van Els Loman die het weer voortreffelijk geregeld had met als secondant Agnes. Van te voren ontvingen wij een bericht van Els dat wij echt om 13.30 op de brandweerkazerne moesten zijn om naar de banen te rijden. Was iemand te laat dan mocht je het zelf uitzoeken. Dat wilde dus niemand en om 13.25 was iedereen al aanwezig en al fietsend en keuvelend gingen wij met bijna 30 personen naar de banen van KSV Oud Ootmarsum. Het eerste wat opviel was dat ook in Twente automobilisten steeds korte lontjes krijgen. Paar keer werd ons de weg afgesneden, een andere had ca. 400 meter een grote mond tegen iemand die niets gezegd had en dat alles binnen 10 minuten. De middag begon dus goed!

Toen wij eindelijk de banen bereikt hadden kregen wij eerst een paar oefeningen om onze handen en armen ‘los’ te gooien. De vrouwen mochten als eerste proberen een kloot in een rond gat te gooien, wie de meeste punten heeft gekregen werd niet bij te houden. De mannen moesten dobbelstenen van een paaltje gooien. Je kon zien dat de meesten geen verstand van klootschieten hebben, ze gooiden als Jeu de Boules, maar daar werd verder niet opgelet. Ondertussen werd de koffie bruin gebakken en toen die klaar was mochten wij plaatsnemen en werd er overheerlijke cake geserveerd met een kop koffie.

De organisatie had veelzeggend de vrouwen en mannen gescheiden. De vrouwen mochten hun kunsten vertonen op zand, de mannen op de straat. Echte straatvechters want er werd fanatiek gegooid. Je kon merken dat na verleden jaar sommigen deelnemers geoefend hadden, de bal ging niet de lucht in maar ging keurig langs de rand van de straat. Wij laten in het midden of dat nu aan de straat lag of aan de gooiers. Bij de mannen maar ook bij de vrouwen werden in twee teams gestreden. De mannen met de gele kloot hebben gewonnen. Op het wedstrijdformulier kon je bij de vrouwen een marge ontdekken van 1 schot. Dus ook daar werd er fanatiek gegooid.

Na de wedstrijden was iedereen toe aan iets fris, of iets sterkers. Els Loman werd nog even in het zonnetje gezet voor al haar werk, dat had ze wel verdiend.
Om 17 uur werd de tocht naar Restaurant Rouwers in gang werd gezet. Je kon zien dat velen trek hadden want voordat je het in de gaten had was de helft al vertrokken. Maar goed, die moesten toch wachten tot 18 uur. Vol bewondering hebben wij nog even in de ‘keuken’ gekeken van Herman Rouwers. Zo trots als een pauw stond hij in de supermoderne keuken zijn werk te doen. En je kunt zeggen wat je wilt maar ze hebben het goed voor elkaar daar. Een drukte van jewelste met lekker en betaalbaar eten. (Zo, genoeg reclame).
Het buffet werd op de tafels gezet en Els Loman en Agnes mochten de aftrap verrichten. Mooi was om te zien dat ons erelid Gerard Luft ook nog even langs kwam om mee te eten ondanks dat hij voor een week nog in het ziekenhuis was geweest. Aan het praten was niets te merken dat hij wat had gehad.

Tegen 20 uur werden er nog een paar toetjes en sorbets verorberd waarnaar iedereen zijn eigen weg ging, de meesten waarschijnlijk naar huis.

Al met al een supergezellige middag en net als verleden jaar voor herhaling vatbaar. Nogmaals iedereen bedankt voor jullie aanwezigheid en tot Jeu de Boules.

Om een indruk te krijgen een paar foto’s van deze middag.